ONURSUZUNUM!!!

14 Aralık 2016

eski-asklar

Eski ile aramız açıldığından beri mağlup durumdayız

Eskiler bir gemiye binip dönmemek üzere gittiler.

Peşinden gitmeye çalışanlar da boğuluyor bugünün denizinde.

Eskiden kopamayıp, yeniye ayak uyduramayanlar olarak yalnızlığa mahkum ettik kendimizi. Bazen bir şarkıda, bazen bir bardak çayda…

Aşk adına, sevmek adına açlık ötesi, ölüm orucuna girdik !

Tek ölçümüz sayı oldu birdenbire severken. Ben seni 2 kere aradım  sen ise 1 kere aradın, demek sevmiyorsun beniler .

Seversen severim, ararsan ararım, yazarsan yazarımlarla yeni pazarlar oluşturdu insanoğlu kendine şimdilerde, oyun oynaşlar içinde.

Kalbe önem vermeden, , akıllı telefonların aklına uyduk gittik severken.

Eskiler sevdiği kişinin yaşamasına şükreder, şimdiki nesil ise mesajına misli ile karşılık bulamadığında sevdiğinden şüphe eder.

Hissetmiyoruz ama biliyoruz  her şeyi. Kuru bilgi kalabalığında bilgi köleliği bizim ki.

Eskiler sevmeyi severdi, aşk’ı severdi.

Tomris Uyar, Cemal Süreyya,Edip Cansever,Cemil Meriç, Sabahattin Ali ve diğerleri böylesi beklentisiz sevmeselerdi ruhumuz beslenirmiydi  onların şiirleriyle her seferinde.

Sadece bedenen buradayım sanırım, ruhum hep o günlerde.

O yüzdendir  yalnız olma mecburiyetim. Anlaşamıyoruz sizlerle uyum sağlayamıyorum hiç birinize.

Cemal Süreyya’nın sevdiği kadına yazdığı gibi, sevdiğim adama “Onursuzunum senin!” diyebildiğim an  son bulacak yalnızlığım.

Benim yalnızlığım, benim inzivam, benim huzurum…ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi bu yaşamda

Eski bir masal gibi yalın ve lirik sevgilere olan umudunuz,inancınız hep varolsun.

Mey gider Saki kalır..

Aşk’la kalın…

 

Özlem ÜNEY

 

 

 

 

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«