indir (1)

Her zaman gelir benim gidesim..

Yine o zamanlarda ruhum,  ama bu sefer gittiğim yerlerden dönmeme arzusu yoğun.

Bu bir kaçış mı bilmiyorum.

Ancak ruhumun ve bedenimin en sevdiğim vakitlerdir bu gitmeler.

Gidemesem de  özgür olduğumu hissetmek bile götürüyor beni en uzak kasabalara, sahillere…

Özgür olmalıyım dilediğimce, azıcık bile olamadığımı hissettiğim an nefes alamıyorum.

Hayat yoruyor bazen insanı…

Hepsi benim mi gerçekten bu dertlerin kederlerin diye düşünüyorum .

“Bazılarını almasaydım mesela ” diye mırıldanıyor iç sesim.

O yüzden gidip göresim, görüpte dönmeyesim var.

Sevdiklerim üzülmese, herşey olağan yolunda devam etse ben özgürleştiğimde.

Özgürce konuşsam, özgürce sevişssem ve özgürce düssem yollara

 bir yerlere, bir şeylere, birilerine yetişmek endişesi olmadan kendi yüreğimce yaşasam…

Neresi olduğu, önemli değil…gökyüzünü görebileyim yeter..

Öyle çok şey taşımak da istemiyorum.

Kaldığım yerin balkonu olsun yeter

Bilgisayar, telefon hepsini ardımda bırakıp bir sırt çantasıyla yetinmek.

Salaş kahvelerde, meyhanelerde  oturup tanımadığım insanlarla konuşsam,

Belki de elimdeki kitaba dalıp gitmek, kafamı kaldırdığımda havanın kararmakta olduğunu farketmek istiyorum.

Sonra huzur içinde yatağıma girmeli ve bir kuş gibi hafif uyumalıyım.

Tenimin , ruhumun istediği kokusunu burnumda hissettiğim yerlere pılımı pırtımı toplayıp gidesim var işte şimdilerde.

Burası dünya bu kadar işte.

Özlem ÜNEY

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post
»