i-love-you-like-a-dog

Hafif iri bir sokak köpeğinin ufak  tacizine uğramış olan ben,

oldum olası uzak durmuşumdur bu dört ayaklı canlıdan.

Hayatımı kabusa çeviren, sokakta her türlü özgürlüğümü kısıtlayan büyüklü küçüklü

yegane köpekler korkulu rüyam oldu her zaman.

Kendimi korumak adına hatta onları sevmek adına neler yapmadım ki, tam tersi koruma iç güdüsü beni daha da tırsak yaptı.

Arkadaşlarımın “off Özlem yeter artık ”  cümlesi geliyor aklıma şimdilerde : )

Birgün bu korkumun beni ödüllendireceğini hiç düşünmemiştim.

Kendi yolumda korka korka giderken karşıma çıkan yorgun,

bezgin belki de üzgün bir köpek Ege sahillerinde çıktı karşıma..

Sıcaktan bunalmış susamıştı, dokunamasam da yaklaştım,

avucumla su içiremesem de su içtiğim kabımı paylaştım,onun için

hiçbir şey yapamadım belki ama  senden korkmuyorum,

yanındayım, buradayım demeye çalıştım

Oysa çokta rahat değildim biraz tedirginlik vardı hala üzerimde…

Ruhun derinde ki  hareketleri usulca etkisini yürütüyordu.

“Duygular bastırılmaya çalışıldığında, arkasından şok edici

olaylar gelmeye başlar.” demişti bir arkadaşım

Öyle de oldu…

Şok etkisi yaratan bir olaydan sonra nihayet korkan ruhum,

özündeki sevgi emrini ulaştıracak bir imkan yarattı.

Tatlı tatlı fısıldamaya başladı yapılması gereken şeyleri.

Korka korka da olsa attığım adım  sevgi ve korku arasındaki sonsuz dansla tanışmamı sağladı…

Korkumun sevgiye dönüştüğe o değerli an her yanım ümitle doldu.

Hepinize sevgiye dönüşecek nice korkular diliyorum.

Ö.Ü.

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir