Annesiz-kalan-cocuklarin-Anne0d

Her sene olduğu gibi yine Mayıs ayının ikinci haftası geldi çattı.

Bilindiği üzere malum anneler günü…

İnsanların sevgilerini  aldıkları hediyelerle birkaç saate yada bir güne sığdırdıkları bir zaman dilimi…

 Ticari anlayışla işleyen bu özel gün Esnafın günü aslında bugün.

Annesi olmayan… hatta anne diyecek çocuğu

olmayan binlerce şehit annesinin olduğu bir

ülkede böyle günleri kutlamak ne kadar doğru

sizce ?

Benim bir annem yok belki, bu kelimeyi kullanmayalı da uzun yıllar oldu..

Ama 13 senedir ben bir anneyim. Anne olmanın

tüm zorluklarını,üzüntülerini, acılarını,

gururunu  bende yaşıyorum .

Fakat yılda bir gün anneliğim ticari malzeme

olarak kullanılması hiç hoşuma gitmiyor.

Bir hafta önceden her yerde karşınıza çıkan “

anneyle hayat başkadır” tadındaki reklamlar

yüreğimi acıtıyor.

Anne olduğum için Pazar günü çocuğumun

bana alacağı hediyeyi, yada gün boyu

yapılabilecek organizasyonları düşünüp mutlu

olamıyorum.

Çeşitli sebeplerden dolayı annesiz kalmış

çocuklar geliveriyor hemen aklıma, gözlerim

nemleniveriyor usulcana…

Diğer taraftan sağlık sorunlarından dolayı anne olamamış binlerce kadın…

En acısı da anne olmuş aslan gibi evladını bu

vatana şehit etmiş yada başka sebepten

kaybetmiş “evlat acısı” yaşayan analar.

Hadi gelin de sevin bu özel günleri, kutlayın coşkuyla..

Özel günler ne işe yarıyor  anlamış değilim.

Annesi ,babası , evladı, sevgilisi olana her gün

bayram, olmayanları ise  üzmekten başkaa bir

şey değil.

Herkes annesini çok sever mutlaka, ama annesi

hayatta olmayan insanlar için en sıkıntılı  günlerden biridir.

 Herkes annesine sarılmış mutlu mesut o günü

kutluyormuş da sadece kendi anneniz yada

çocuğunuz yokmuş gibi gelir.

Üzülseniz de bunu belli etmemeye çalışarak

insanların size de üzülmesini istemezsiniz.

Bana annesiz büyüdüğümü , annesiz büyüyen

çocukları, anne olamamış kadınları ve evladını

kaybeden anaları düşündüren bugünü de diğer

özel günler gibi  sevmiyorum…

Hayatım boyunca bencil olmadığım gibi,

bugün de “Anneyim ” diye bu bencilliği

yapamayacağım..

Abartılı kutlamalar acımasızlık gibi, nispet gibi geliyor..

İlle de bir gün kutlamamız gerekiyorsa ,

kutlayacağımız tek gün insan olma, sevgi ve

barış günü olmalı..

Bütün günleriniz sevgi, neşe ve mutluluk dolu olsun.

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«