coban-ve-sürü

Ne kadar sevilirse sevilsin bir türlü onarılmayan yürekler

Hayatına sahip çıkamayan kadınlar, hatta azınlıkta da olsa erkekler..

Sürüye uyum sağlayamayan, ancak sürüden ayrılmaya korktuğu için sürüde kalan koyunlar gibiler sanki.

Sırtını bir çobana dayamanın verdiği rahatlık !…

Zaman zaman sürüden uzaklaşmayı denerler bazıları ama çok uzağa gidemezler…

Çobanın kavalıyla çaldığı melodi hiç değişmez, hep aynıdır…

Bazılarının haklı sebebi vardır ve çobana itaat etmekten başka şansları yoktur.

Ama çobansız yaşayabilme şansı olmasına rağmen o sürü de kalan ve mutlu rolü yapan kadınlar..

Kızmak mı gerek ? Acımak mı ? bilemiyorum aslında.

Toplum baskısı, güven sorunu, vicdan belki de bunun sebebi.. Ya da tembellik,kurnazlık..

Rahmetli babaannemin bir lafı geldi aklıma ” kümes kadar evin horoz kadar kocan  olacak bu dünyada” derdi hep 🙂 .

Nede olsa babaanne sözü bu eskide kaldı tabi ama, hala kümeste olmanın güveninin sevenler var..

Bu yüzdendir ki kendi kümesinden çıkmadan, etrafı kümesleri ziyarete giden tavuk ve horoz sayısı çoğaldı.

Ve bundandır ki .. Olduğu gibi görünen! Az , Öz , Ama yürekten, can-ı gönülden olan duygular kalmadı..!

Ne kümese gelen yemin tadı kaldı, ne de tavuğun yumurtladığı yumurtanın o eski lezzeti..

Vakitsiz öten horozlar ve sürekli gıdaklayan tavuklarla dolu lüks kümesler …

Yaşam ve yaşama hakkınızın hakkını verin, siz hayatınıza sahip çıkarsanız, ne sürüden ayrılınca kurt kapar, ne de kümessiz kalırsınız…!

Uyanın artık horoz ötmedi ama sabah oldu!

Rüyalarınızı  gerçekleştirmenin en kısa yolu uyanmaktır.

 Çözüm sadece kendine kendin olma şansını vermekte..

Özlem ÜNEY

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

13 Comments for this entry

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post
»