734027_494993993887191_349256918_n

 

Uzun zamandır duygularımı yazıya dökemez oldum…

Yaşanmışlıkların yokluğundan değil,aynılığından belki…

Yaşanılanlar hep tekrar olunca, yazıya dökülen sözcükler de aynı oluyor bazen.

Galiba bende birçok kez vazgeçtim bu yüzden yazmaktan..

Yazıyoruz, konuşuyoruz, paylaşıyoruz herşey aynı sanki..

Değişen hiçbir şey yok hayatta..

Mutsuz insanlar, bitmiş ama fotoğraf  karesi olarak dolaşan çiftler,

“Ergen” diye adlandırdığımız , ebeveynlerinin tüm çabalarına

rağmen mutlu olamayan agresif bir yeni nesil, sanalda başlayan

sohbetler,aşklar, gel-git li ruhlar, ayran gönüllü doyumsuz kalpler,

şuursuzca yapılan tüketici çılgınlığı, değer vermek adı altında

yapılan bir milyon değersiz davranış

türleri…menfaatler,yalakalıklar….vs

Dön dolaş bumerang gibi 2000’li yılların muhteşem başlıkları

değişmiyor.

hal böyle olunca da insanın yazası gelmiyor açıkcası..

Duygularımın öldüğünü hissediyorum son zamanlarda, bu da benim çok canımı yakıyor…

“Seni seviyorum” diyenlere bile “kaç günlük” diye sorasım geliyor bazen …

Yazı yazmak için o kadar çok malzeme var gibi gözükse de hepsinin sonu kürkçü dükkanı.

Son zamanlarda düşündüğüm tek şey organ naklinden daha çok, ruh nakline ihtiyacı olduğu..

Hepimizin ruhu arızaya geçti, garanti süresi dolmadan, servise gidip gelmekten ruhlar yıprandı…

Servislerden gelen tek rapor “kullanıcı hatası”…! Garanti Belgesi işe yaramıyor anlayacağınız.

“Tüketici Koruma Hakları” nda dolaşır olduk toplumca..

O yüzden bu aralar yazmak gelmiyor içimden, blogları  gezmiyorum, hatta gazete bile okumuyorum…. Belgesel izlemeyi tercih ediyorum.

Sıkıldım, bıktım, daraldım bende aslında sizler gibi .

Bir zamanlar “yeniden dünyaya gelsem” ile başlayan cümleler kurardım.

Şimdiler de hiç böyle cümlelerim yok, böylesi bir dünyaya yeniden gelmek …

“Herkes aynı hayatta”

İsteyen var mı ?

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir