images

Zamane aşkları, zamane çocukları, zamane  ilişkiler, zamane filmler….

Zamane kelimesini dilimizden düşürmez olduk bu aralar.

“Ne zamanmış arkadaş bu zaman”, diyesim geliyor son zamanlarda

Her şey arızalı neredeyse.

Soluduğumuz havadan tutunda ruhlarımıza kadar hata verir olduk.

Yaşadığımız tüm olumsuzlukların, yarattığı bunca mutsuzluğa rağmen ” zamane” deyip anlamsız bir kabulleniş içine girdik..

Bu kabulleniş  polyannacılık gibi gözükse de , sanki bir vazgeçiş gibi geliyor …

İnsanlık bence yavaş yavaş mücadeleyi bırakıp, teslim olmuş durumda bu “zamane zamana”..

Çocukluk ve ergenlik döneminde hayal kurmanın, dikkat eksikliği olarak algılandığı bir zaman bu zaman.

Sevene de zor, sevilene de… 

Büyüyene de zor, büyütene de…

Öyle bir zaman ki bu zaman “insan kalabilmek” zor mu zor!…

Kimse haksız değil bu zamanda…

Özür dilemek geçmişte kaldı…

Kimsenin kimseye eyvallahı yok

Herkes kendi haklılığına inandığı ve çevresindekilerin de ona inanır göründüğü ufacık sanal  dünyalarında yaşamaya alışmış.

Açık iletişimde yanayım ama geride kaldı artık… Bizim zamanımızda !

Saygını,sadakatin, iyiliğin, bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı olduğu gerçeğinin…

uzun soluklu ilişkilerin….uzun ömürlü evliliklerin, anne-baba otoritesinin geride kaldığı gibi…

Bu zamanda 20 yıllık  arkadaşın sana bir yalnış mı yaptı? Veya sen ona

yanlış mı  yaptın ve özür mü dilemen gerekiyor? Ne gerek var ki bu “dost”

enflasyonunda?

Aynen facebook’tan siler gibi sil gitsin.

Yenileri aynen market siparişi gibi bir “tık”” ilerde nasılsa…

Şu yaşıma kadar iyi niyetli kategorisinden katıldım hayata ve fazla da bir

yararını görmedim …

Doğru şeyleri yapmış olmanın pişmanlığıyla.. Keşke diyorum, yanlışlar

yaparak yanlışlarıma pişman olsaydım.. 

Yanlışlar da yaptım..

Ama hiçbirine, yaptığım doğrulardan pişmanlık duyduğum kadar pişmanlık duymuyorum.

Öyle bir zaman ki bu zaman kendime yer bulmakta zorlanıyorum.

Bazen aralara derelere girip ilerlemeye çalışıyorum ama olmuyor..

İçime bir daraltı geliyor ve yine uzaklaşıyorum ..

Zamane zamanlar da hep seyirci kalıyorum…

 

Özlem ÜNEY

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir