“Bu kadar tesadüf olur mu ” diyor insan, izlediği bir filmi  birebir yaşadığını anladığı an…

Hayat bazen ummadığın anda izlediğin bir film metraşını yaşatıyor insana..

Ve sen bir zamanlar izlediğin filmin senin hayatın olduğunu, başrol oyuncularından biri olduğunu öğreniyorsun…

Aslında hissetmişsindir “o” an. İçinden “bir yerlerde karşılaşamadığım biri var” demişsindir … 

Taa ki gerçek olana kadar.

 Hem için burkulur, hemde tebessüm edersin…

Yıllarca aynı sokaklarda, aynı şehirlerde,aynı mevsimlerde birbirine rastlamadan dolaşan iki beden…

Aynı kahvecinin elinden kahveyi yudumlayıp, aynı kişilerle sohbet edip, hatta

aynı marketten sigara

almışsındır.

Belki benim kağıt param bi şekilde döne dolaşa senin cebine girmiştir.

Hiç rastlaşmadan…

Bazen sen kokunu bırakıp gitmişsin ben içime çekmişim,

bazen de ben bırakmışım kokumu sana bilmeden…

“onca yıl sen burada , onca yıl ben burada yollarımız hiç kesişmemiş..”

Tıpkı şarkıdaki sözler gibi.

Oysa yanımdaymışsın, yanındaymışım bilmeden.

Başrol oynamışız aynı filmde, senarist bizi hiç karşılaştırmamış nedense…!

Film setindeki koşuşturmaca içinde hiç çarpışmadan oynamışız rolümüzü.

Aynı köhne köşede, aynı tahta sandalyeye oturmuşuz ege sahilinde

 Belki de birkaç gün arayla

Sancılı bir senaryonun sonunda nihayet yönetmen bizi bir araya  getirmeye karar vermiş.

Kimine göre “mutlu”, kimi ne göre “eksik” kimine göre ” tüh yaaaa ” dedirten bir son sanki.

Senaryodaki şaşırtmaca sadece, son değil, başlangıç bu.

Film şimdi başlıyor 🙂

Yıllar sonra, yılllar öncesine geri gitmek…

Bunca zaman sonra karşılaştım gençlik yıllarımdaki arkadaşımla

Yıllar yıpratmıştı belki ama özlemler silinmemişti.

Birbirimizin gözlerinin içine bakmalar,heyecanlı gülücükler…

Aynı içtenlik … masumiyet…

Anılarr.. anılar…anılarrr

Unutulmamanın mutluluğu ve aynı heyecan

Sıcacık, Ilıcık, Okşarcasına.
Tüyün yere düşüşü kadar sessiz, yüreğin, özlemin dili…

“Gördüğüme sevindim” cümlesinden öteye gitmez söylenenen.

Yıllar önce boğazında kalmış bir düğüm.

Platonik aşkla seneler sonra karşılaşmak gibi,

aynı saflıkla sevmek gibi,

kalbin zaman içinde kaybettiği hissi yeniden duymak gibi…

Zamana yolculuk yaparak yeniden yaşama başlamak bu.

Kaderin, onların hiç ummadıkları anda bir araya getirdiği iki kişi…

“HAYAT İŞTE” tesadüfleri seviyor 

Dediğim gibi film yeni başlıyor …

Kendi filminizde oynamanız dileğiyle.

Özlem ÜNEY

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir