Bir insanı özlemek ve düşünmek için ille de görmeye gerek yok…

Tanımadığın,görmediğin, dokunmadığın ve henüz hissetmediğin biri için endişelenmek..

Tanımıyorum seni…

Yüzündeki çizgileri, yüreğindeki yorgunlukları bilmiyorum ..

Mesela kaç aşk yaşadın,  kaç kahve içtin,  mesela ben falında  çıktım mı ?

Hiç pamuk şeker yedin mi yapış yapış olana kadar…

Dedim ya tanımıyorum seni… Görmedim… Dokunmadım…

 Onca şeyin hayalini kurmak yerine

hayalini kurduğum şeyleri yaşar mıydık seninle

Eğer tanısaydım sever miydim ki….

Bilmiyorum…

Ama bildiğim birşey var

 Seni düşünüp,senin için endişelenebiliyorum nedense !!!!

Sen benim tanımadığım yarımsın,

belki de hiç tanıyamayacağım ….

Eğer bir gün çıkarsan karşıma, kelime ve cümleleri üç-beş satıra sığdırmama gerek kalmaz…

Yorgunsun biliyorum , yükün ağır…

En az benim kadar, belki de daha çok

Özlem yüzünden inancın kaybolmuş sanki …

Yorgunsun ama inatla sürükleniyorsun bana doğru.

 “Hayat devam ediyor” diyenlerdensin benim gibi…!

İkimizde maviyiz, ama birimiz deniz , birimiz gökyüzü

Bulutları denizle buluşturan ince bir çizgi bizimkisi…

Eğer birgün karşılaşırsak severmişiz bide birbirimizi 🙂

Dedim ya, tanımıyorum seni…!

 

ÖZLEM ÜNEY

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir