Aynı şeyleri düşünüyor,aynı duyguları yaşıyor aslında bu hayatta.

Kimi dillendiriyor,kimi dillendirmiyor… Kimisi hayat benim

hayatım kim karışı diyor dilediğini yaşıyor. Kimisi de yine aynı

cümleyi kurup yaşayamıyor ….

Uygulamalarda farklı olsak da sonuçta aynıyız aslında..

Ölmek için yaşayan bir nesiliz…

Yemek,içmek,sevişmek ,uyumak,sevmek,sevilmek,sahip çıkılmak   gibi ihtiyaçlarımız var.

Ve bu ihtiyaçları karşılamak artık öyle bir duruma geldi ki, herşey

birbirine girdi.

Üzülerek görüyorum ki sevdiğimiz insanla, seviştiğimiz insanı kartıştırır hale geldi…

Eskiden herkesin bir sevdiği olur ve herşeyi onunla yapardı.

Şimdi öyle mi….!

Seviştiğin ayrı, eğlendiğin ayrı, sohbet ettiğin ayrı,

uyuduğun ayrı,en acısı yürekten sevdiğin hepsin den ayrı…

Ne istiyoruz,ne yapıyoruz,nereye gidiyoruz belli değil.

Bunun adı belki boşvermişlik, belki de kendimizden kaçış ne

dersiniz ?

Ya da güvensizlik karşı cinse ,hayata…

Öyle bir duruma getiriyor ki hayat bizi “Amaann herşey boş kime

neye emek vereceğim,salla gitsin” diyoruz sanki…

Bize zaman zaman “Keşke” dedirten hayat, en sonun da “Neyse ” demeyi de öğretti…Sıla’nın dediği gibi “yorulduk” galiba..

Ama bizi en çok “özü” ve sözü” bir olmayan insanlar yordu bu hayatta…

Bazı insanlar vardır, çok ama çok ÖZELdirler..

Bir arkadaşımın söylediği gibi

“Bazı insanlar vardır, BÜYÜ gibidirler, değdikleri hayatı cennete çevirirler..

Aranızda, bilmem ne kadar mesafeler, cümleler, şarkılar geçmiş

olursa olsun..

Onların varlığı size unuttuğunuz ne varsa hatırlatır, sımsıcacıktırlar…

Dışarıdan bakınca çoğu onlara “ZOR İNSANSIN” der.


Aslında içlerinde başını okşayıp uyutmak isteyeceğiniz küçük… bir

çocuk saklıdır.


Asla size ait değillerdir, ama hep sizinledirler, bilirsiniz, hissedersiniz…


Ve bu bazı insanlar, en çok ihtiyaç duyduğunuz AN’da ortaya

çıkarlar, minicik bir hamleyle sizi, yaşadıklarınızı ve hayatı, kısaca

her şeyi yoluna koyarlar”…

Bazı insanlar sizi çok iyi anlar ,hemde çok iyi.
Ama hep uzaktadırlar…

Ruhunuzu ve bedeninizi  ucuz ellere bırakıp, değerinizi düşürmeyin…

Beden kirlenmez hiç bir zaman.

Ama ruhunuzu kimsenin kirletmesine izin vermeyin…!

Yalnızlıkları geçene kadar sizi yanında tutan insanlar olmasın etrafınızda.

Tatlı sözler tükense de saygının hiç bitmediği, sizi asla mahçup

etmeyecek, küçük düşürmeyecek, üzmeye, incitmeye korkacak  

Zamane aşklarıyla,

günlük telaşlarla sizi karıştırmayacak ” İNSAN” lar olmalı…

Ömrünüzün sonuna kadar sizi yoran değil,

hayatınızı kolaylaştıran

özü-sözü bir dürüst insanlarla karşılaşmanız dileğiyle,

sevgiyle kalın…

http://www.youtube.com/watch?v=Z6h3uSPkWpM

Özlem ÜNEY

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

1 Comment for this entry

  • coşkun dedi ki:

    AYAKLARIM BİRBİRİNE DOLANIP DÜŞÜYORUM..
    AVUÇ AVUÇ HÜZÜN..
    DİRENİYORUM HERŞEYE..
    ÖZLEM, HASRET, VUSLAT, KAÇ ADIMDA BİTERKİ..
    YAĞMURA HASRET BULUTLAR GİBİ..
    SABAHI BEKLEYEN GECELER GİBİ ..
    BEKLİYORUM..!!..
    ÖZLEM KAPLIYOR GÖKYÜZÜNÜ…GECELER HÜZÜN TOĞRAĞINI ÖRTÜYOR ÜSTÜME.
    KASKATI GECENİN SOLUKLARI NEFESİMİ KESİYOR..
    BİR EL VER ..DOĞRULAMIYORUM..
    DÜŞÜYORUM…
    KALDIR BENİ…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir