Hayat diyoruz yaşamaya devam ediyoruz…

Yaşamımız boyunca birileri kaleye gol atmaya çalışıyor,sen de bu golü yememeye…

Ama bu maç 90 dakika sürmüyor ne yazık ki, futbolda olduğu gibi.

Kimimiz ömür boyu kaleyi korurken jübile bile yapamadan vaktimizi dolduruyoruz bu hayatta…

Karamsar olmak istemiyorum ama ben de jübile yapamadan sahalardan göçüp gideceğim galiba…

Penaltılara kaldık bu aralar…

Kalede penaltıdan gelecek topu beklemek ve kurtarmak çok daha zormuş bunu anladım…

Oyun boyunca bütün topları kurtar, sonra bir tanesini kaçır vay haline..

Herkes o anı bekler, kurtardığın toplar için kimse takdir etmez seni,hatta o an yaptıkları alkışları bile unuturlar..

Sadece kaçırdığın top ve yediğin goldür konuşulan…

Oysa ki senin sayende ne maçlar kazanılmış, ne kupalar alınmıştır…!

Her türlü ofsaytına, penaltısına rağmen HAYAT diyoruz yaşamaya, oynamaya devam ediyoruz işte…

Şairin dediği gibi;

“Onca Kırıklık, Onca Acı,Onca Hüzün Yaralarımıza Üfleye Üfleye Bir Şey Yok Diyoruz.
En Çok Kendimizi Kandırıyoruz Çok Şey Var Aslında..
Üflemeyi Bırakıp Konuşmaya Başlarsam, Bir Daha Asla Susmayabilirim..
Öyle Çokki Kan Kaybım, O Kadar Büyük Ki Kendime Olan Yalanım..
“HAYAT” Diyorum, Susuyorum..”

Bugün daha önce yaşamın  bu kıyısına hiç gelmediğimi hissettim nedense…

Binlerce şey hissedip, tek kelime edememek  …

“Öyle bir sessizlik ki benimkisi..

Dışım sükût, içim kıyamet..!”

Ama maç devam ediyor hala…

Benimse gelen topları kaçırmadan yakalamam lazım…

Ne kadar gücüm kaldı bilmiyorum.!

Umarım bir gün sahada oyun içinde kaleci iken jübilemizi yapar, tribünlere geçer bazıları gibi seyirci olmayı başarabiliriz…

ÖZLEM ÜNEY

 

 

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post
»