Dünyaya bir daha gelmek …

Düşüncesi bile tebessüm ettiriyor insana..

Siz istermiydiniz bilmiyorum ama ben çok isterdim yeniden gelmeyi…

Ve yeniden geldiğimde yine yanımda olmasını istediğim kişiler kadar, asla

yanımda, sağımda, solumda hatta arkamda bile olamayacak pek çok kişiyi

mahrum ederdim kendimden…

Son bir kere daha gelsem eğer, ne yasaklarım olurdu ne de korkularım..

Tüm yasakları kaldırır, tüm korkuları korkuturdum..

Canımın istediğini yerdim desem yiyorum zaten, gülmek eğlenmekse onu da

yapıyorum, en güzel duyguları yüreğimde barındırmak desem zaten

barınıyorlar bende…

Yarın üç kuruşum olsun istemezdim, son kuruşuna kadar harcardım yine..

Bugüne kadar olduğu gibi hiçbir şeye yatırım yapmazdım insanlığa,

arkadaşlığa,dostluğa,sevgiye olurdu yatırımların…

Saçma sapan hayaller yine kuramazdım galiba, geleceğe dair ümitlerim

olmazdı, yazılar yazardım sevgiyi aşkı anlatan.

Kaybettiklerimin hesabını hiç yapmadım bir daha gelsem dünyaya yine yapmazdım..

Sırf martılara simit atmak için vapura biner dünyanın kahrını çekip olur olmaz

şeyleri takmazdım kafama…

Her yaşadığım günün kıymetini yine bilirdim..

Yani  bir daha gelsem dünyaya ben yine aynı ben olurdum..

Sadece şansımı iyi kullanırdım .

Tek fark sen en başında benim olurdun…

Seni ıskalamazdım bu hayatta… Sana geç kalmazdım bu sefer…

Seni yarım yamalak , yamalı bir sevdayla, eksik yaşamazdım…

Eğer bir daha gelsem dünyaya yapacağım tek şey seni dolu dolu yaşamak olurdu özgürce…

Ömrümün yettiğince seni severdim…

Haykırmak isterim sesim çıkmaz, susarım derin derin…

Divane gibiyim,lal olmuş geziniyorum şimdi…

Sahipsiz kalmış şaşkın bir yetim gibiyim yani anlayacağın şimdilerde…

Bir daha gelemeyeceğimi bu dünya da seni eksik yaşamayı kabullendim gitti…

Özlem ÜNEY

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir