Dışarda tek tük düşen kar tanecikleri… Bilgisayarımda çalan Funda Arar ” Zamanın eli ” parçası…

Yanan sigaram ve bir fincan kahvem…

Evin en sıcak köşesinde uykuya dalmış bir kedi, karşı kanepede yılların yorgunluğundan hasta düşmüş Feride teyzem iki kat battaniyenin altında ve elinde örgüsü dikkatle televizyonda dizi seyrederek kafasını dağıtmaya çalışan can dostum da yanıbaşımda…

Herkes sessiz ve kendi özgürlüğünde şu anda…

Benim aklımda sen varsın…

Dinlediğim şarkıyla ve dışarda yağan karla öyle bir bütünleştin ki, sanki uzansam dokunup hissedebileceğim…

Hatırlarmısın bilmem , biz çocukken sokakta oynadığımız oyunun en güzel yerinde akşam ezanı okunurdu.

Ve biz ezan sesiyle birlikte oyunu bırakıp eve girmek zorunda kalırdık…

Sen benim hayatıma öyle bir girdin ki hep oyunun en güzel yerinde eve girmek zorunda kaldık biz.

Birlikte olmaktan öyle keyif alıyorduk ki, o vakit eve gidecek bile olsak hiç bir zaman vazgeçmedik birlikte oyun oynamaktan…

Kimseyi üzmeden vaktinde evde olduk, ama birlikte olmanın keyfi, yüzümüzdeki zamansız tebessümlerle ertesi gün oynayacağımız oyununun hayalini kurduk ayrı yataklarda 🙂

Ne sen mızıkçılık yaptın ne de ben, her ikimizin de dediği olurdu …

En sevmediğimiz oyun saklambaçtı bizim… Çünkü saklanmayı hiç sevmedik ikimizde…

Şu satırları okurken yüzünde yine tebessüm oluşacak biliyorum…

Ama birgün sen mahalleden taşınacaksın, ve o zaman akşam saati okunan ezanların hiçbir anlamı kalmayacak.

Birgün dönüp bakacağız geriye ayrı yerlerde , ayrı zamanlarda ve ikimiz de mırıldanacağız aynı şarkıyı yüzümüzde tebessüm ve içimizde bir boşlukla …

“Aklımıza gelecek eskiler… Kalbimiz atacak oflayaaaa offlaaayaaaa”…

Doğru olan ne bilmiyorum, herkesin kanun gibi belirlediği, hepimizin mutsuzluğuna neden olan gelenek,görenek ve görevler mi????

Yoksa insanın özgürce yaşamak istediğini yaşayıp mutlu olması mı ???

Eğer bir yolun varsa gidilecek, sona bırakma.

Okşaman gereken bir yürek varsa, esirgeme elini !
…Hayat çok zalim !
An qelir elini, gözünü, yolunu, yüreğini alır senden !
O zaman istesen de dokunamaz, göremez, gidemez, söyleyemez olursun..

Öyle işte ..

 

Özlem ÜNEY

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir