KORKUYORUM…

8 Ocak 2012

Hayatımda belki de ilk defa korkuyorum.

Uçurumdan düşer gibiyim.

Aşağı bakınca içim ürperiyor , geri çekiliyorum ..!

Yanlış bir adım atıp,dengemi kaybetmekten korkuyorum..

Uçurumun köşesinde içimdeki çocuğun yıllar sonra kanat çırpıp canladığını seyrediyorum büyük bir keyifle…

İlk defa uçurumun kenarına bu kadar yakınım ve bundan da acayip keyif alıyorum…

Anlatılmaz bir adrenalin yaşıyorum.. Korku, heyecan ve zevk bir arada.

Ama dedim ya aşağı bakınca düşmekten, uçamamaktan korkuyorum.

Bir gün düşersem,  hayata yeniden bağlanamamaktan, umudumu sonsuza dek yitirmekten, kendimi unutup delirmekten korkuyorum …

Gitmenin ve kalmanın en zor olduğu “an” dayım …

İlk defa aklımı kullanmaya çalışıyorum..

Bir an dimdik ayakta dururken savunmasız kalıveriyorum aniden.

“Keşke senle tanışmasaydık hiçbir vakitte ” demek istiyorum… Dilimde,yüreğim de söylemiyor bu cümleyi…

Kimsenin mutsuzluğuna neden olmak istemiyorum.

Bu sorumluluğu üstlenememekten, gitmeni kabullenememekten, gitmeyi bilememekten, zamana bırakmayı becerememekten korkuyorum…

Bu sefer düşünmeye bile korkuyorum…

Korkuyorum anlıyormusun, hemde çok korkuyorum..!

Sen iyisi mi boş ver beni..

Bırak tebessümlerimi,  ben işine yaramam senin bu kadar enkaz dolu bir kalple… bırak beni…

Ya da yardım et korkumu yeneyim…

Yüksekten mi  korkuyorum ? Yoksa kaçamamaktan mı ? bilmiyorum ..!

Özlem UNEY

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

2 Comments for this entry

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir