Herkesin bir arka bahçesi var.

Bu bahçede kimimiz sırlarımızı, özlemlerimizi, kimimiz öfkelerimizi, hayallerimizi vs. büyütüyoruz.

Sizin arka bahçenizde neler var hiç düşündünüz mü ?

Benim arka bahçemde yetişen herşey çok organikmiş zamanında.

Ne zaman arka bahçeme girsem, “organik ben”le karşılaşıyorum.

Katkısız, saf, kirlenmemiş, zehir katılmamış, cila yok, suni gübre yok herşey doğal…

Çok kalamıyorum hemen çıkıyorum o bahçeden…

İsyanlarım, kavgalarım başlıyor çünkü farkında olmadan.

Gerçek değerini ve lezzetini kaybetmeden korumaya çalıştığım yeni bahçeme geçiyorum hemen..

Ama bu sefer bahçem koruma altında, izin vermiyorum yetiştirdiğim duygulara bilmediğim ilaç, gübre vs aşılanmasına.

Artık pazarlamacılara karnım tok, dünyanın en iyi ürünü bile olsa satışa sunulan beni bağlamaz artık..

Zaten oldum olası pazarlama sektörünü hiç sevmemişimdir.

Pazarlanan her üründe bir kusur olduğunu düşünürüm.

İyi malın pazarlamaya ihtiyacı yoktur çünkü, eninde sonunda hakettiği yeri ve alıcısını bulur..!

Arka bahçemde çok derslerim var benim. İyi de benim, kötü de… Avutmaya çalışmam kendimi…

Şöyle arkanıza yaslanıp siz de arka bahçenize bir uğrayın, “o bahçenin sizi büyüttüğünü göreceksiniz” …

Geçen zamanın  su gibi akıp geçtiğini düşünmek sadece mutlu olduğunu hissetmek ve günün sonunda bir dizi hayaller eşliğinde tatlı, huzurlu bir uykuya dalmaktır bazen arka bahçede dolaşmak…

Belki de bu kadar sorgulamadan,düşünmeden yaşamalısın dersin hayatı belki bir süre bunu da denersin, ta ki yine sorgulaman gereken birikmişlikleri görmezden gelmelerin eşiğinde iken ve yine düşünceler ve yine sorgulamalar ve yine nedensiz ve cevapsız kalan bir sürü sorular…

Büyürken, sorunları, sorguladıklarımızı da bizimle büyütmek ne kadar da katlanılmaz .

İçinizdeki çocuğu büyütürseniz o arka bahçede…

Belki de kimbilir asla yeşil kalmıyacak o bahçe en bunaldığınız zamanlarda özgürce açıp, sığınacağınız oyun bahçenize açılan tek kapıdır.

Ön bahçede hayatı yaşıyoruz,vitrinimiz ön bahçe  çoğu zaman her şey ciddi anlamda karışıyor bazen ama…

Çocukluğumuz, cocuksu duygularımız var orda.

Dedim ya hepimizin bir arka bahçesi var kimsenin girmesine izin vermediğimiz.

Çocuk bahçemizi kimsenin bozmaması dileğiyle…

 

Ö.Ü.

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«
Next Post
»