İbrahim Tatlıses’i anmadan geçemeyeceğim bu yazımda..

Kendisinin çok meşhur bir sözü var “yedin beni evladım yedin” der sık sık…

Son 24 saattir yaşadıklarım da beni yedi bitirdi…

Dağılmış tespih gibiydim sanki.

Güzel başlayan, sonra dibe doğru inen, bir ara yükselen, karmakarışık yorucu, üzücü bir çizelge oluştu hayatımın son 24 saatinde bir anda…

Bu tür çizelgeler zaman zaman hepimize misafir oluyor aslında…

Ama en güzeli, sizi yiyip bitiren bir günün içinde, kendin gibi bir insanla paylaştığın duygular oluyor…

Yaşadığını ve asla hiç birşeye geç kalmadığını hissettiriyor sana.

Hayat; çaya bandırdığın bisküvinin, tam ağzına atacakken yere düşmesi gibi çıkıveriyor bazen karşına…

Dün benim bisküvim biranda düştü işte!..

Gri içinde beyaza karşı siyahtım dün…

Bazı insanlar sana çelme takmaya çalışırken, bazıları da aniden çıkıp seni düşmekten kurtarıyor…

Dün bütün gün yaşadıklarımdan sonra yeni birşey daha öğrendim.

İnsanları tanımaya çalışmaya hiç  gerek yok, çünkü  mutlaka bir gün yanlış tanıdığını gösteriyorlar sana..

Hani bir söz vardır “Benim ayağımın altı da müsait, başımın üstü de. Nerede duracağını sen belirle” diye . Aynen öyle belirliyor herkes kendi yerini…

O yüzden bence sizin içiniz rahat, kalbiniz temiz ve dürüstseniz gün bir şekilde bitiyor…

Ve sadece biten günün ardından sizin gülüşünüz kalıyor 🙂

 

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«