SENİ ÖZLEMİYORUM

11 Aralık 2011

 

Seni hiç özlemiyorum, hatta seni hiç düşünmüyorum bile…

Çünkü sen, benim seni doya doya yaşamama izin veriyorsun…

Ben seninle yaşadıklarımızı değil, yaşayamadıklarımızı özlüyorum..

Benim seninle ilgili hayal kurma lüksüm bile yok biliyor musun?..

Yaşlandığında yanında ben olamayacağım belki, kalp, tansiyon,  şeker ilaçlarını benden isteyemeyeceksin.

Hasta yatağında yatarken sabaha kadar başında seni bekleyemeyeceğim.

Biliyorum  senin de gözün hep kapıda olacak acaba gelir mi diye… 

Her zaman her fırsatta geleceğim merak etme, sadece çok kalamayacağım yanında o kadar..

Seni sevmek böyle bir şey işte, “dar vakitli” bir sevgi bu…

Gittikçe daralacak vakitler bunu sen de biliyorsun…

Zordur dar vakitlerde sevmek aslında ama ben hiç zorlanmıyorum…

Yüreğimi bunu bile bile emanet ettim sana…

Ben senin yanında yaşlanamasam da, “o” yürek hep seninle olacak bundan öyle eminim ki..

Dedim ya sen, bana seni doya doya yaşama şansı verdin, ben de bunun keyfini sürüyorum…

“Seni seviyorum” kelimesini korkmadan söylerken, senden bunu duyma ihtiyacı hissetmiyorum bile…

Benim sana “daha fazla rahatsız etmeyeyim” dediğimde, senin bana “tamam görüşürüz” değil de “ne alakası var saçmalama” demen bile içimi ısıtıyor…

Sen, benim belki imkansızım, belki dar vakitim, belki zorlu sevdamsın ama sonuçta sen benim canımın içisin..

Susarak yaşıyoruz birbirimizi gizliden gizliye, işte bu da koyuyor bazen adama…

Haykırasım geliyor bazen biliyor musun?

Hani sen, bana “çok konuşuyorsun bir sus” diyorsun ya bazen işte bundan konuşuyorum…

 Nasılsa, öyle yaşanacak bu sevgi, hiçbir anlam yüklemiyorum..

Zaten öyle yorgunum öyle halsizim ki hiç sorma…

İnsanlardan buz gibi soğudum…

İşte yalnız sen varsın.

Sen de halden anlarsın :))

Özlem ÜNEY

 

 

 

 

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«