Bu gece muhteşem bir maç izledik yine arkadaşlarla..

 Kıran kırana mücadelenin yaşandığı bir 90 dakika..

Beşiktaş-Galatasaray …

İki dev takım 45 dakikalık ilk yarıda hop oturdum hop kalktım …

Heyecandan kalbim duracaktı sanki …

Bazı pozisyonlarda “hadi beeee .. yürüüü beee ” atıyoruz gol geliyor diye büyük bir ümitle bağırırken.

Bazı anlarda da “eyvah eyvah “diye bağırıp kafamı iki elimin

arasına alıp karşı takımın bizim kaleye saldıraya geçtiği anlarda

 umutsuzluk ve korku  yaşadım…

90 dakika boyunca tek umudumuz Galatasaray kalecisi

Musleraaaaa  oldu… Yüzümüzü güldürdü ” Ooohhhh çok şükür” dedik bol bol sayesinde 🙂

Gecenin yıldızıydı adeta…

Boynuna sarılıp öpmeyi istediğim anlar oldu 🙂

Maç esnasında Beşiktaşlı taraftarların sürekli sahaya attıkları

maddeler sinir bozucu ve gereksizdi…

Yüreklerin sürekli ağızda olduğu bir 90 dakika yaşadık…

İşte hayatımızda böyle değil mi hepimizin…

Bazen ümitlendiğimiz için heyecanlanırız, bazen de

umutsuzluğa düştüğümüz anlarda heyecanlarız..

Musleraaa gibi hepimizin hayatının muhakkak bir kurtarıcısı kahramanı vardır…

Beşiktaş seyircisinin oynanan maça gereksiz yere dışardan

müdahale ettiği anlar, hayatımızda bizim sıkça yaşadığımız anlardır.

Müdahale edenimiz çoktur, oyunu biz oynarız sonucu bizi

bağlar en çok…  

Ama nedense dışarıdan daha çok söz duyarız…

Kısacası hep yürekler ağızda yaşıyoruz hayatıda tıpkı derbi

maçları gibi…

Tek bir amacımız var mutlu olmak ve;

“GOOOOOOOOOOOOLLLLLLLLLLLLLLL”  diye bağırmak…!

 

Özlem ÜNEY…

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«
Next Post
»