YENİ BİR SINAV…

24 Eylül 2011

 Zamanı durduramayacagım, önüne gecemeyecegim bir gercek..

Bu kez hicbirine benzemiyor..

Ne askta ne meydanda yenilgi bu..

Yeni bir sinav..

Hayatımızda sınavlar her dönemde karşımıza çıkıyor, ben alışkınım sınav fobisi yok bende artık 🙂

İnsan kendinden emin olunca sınavlar korkutmuyor.

Birde önemli olan sınav sonrası her türlü sonuca hazır olmak .

En önemli sınavda  “İnsan” olarak verilendir.

Ama malesef  çoğumuz sevip aşık olunca sonra da ayrılınca insan kılığından çıkıyoruz.

Kafadan başarısız oluyoruz…

Egolarımız,hırslarımız.inadımız,gururumuz.. Gerekli gereksiz kullanırız bu duyguları böyle dönemlerde.

Kendimize şu soruyu sorsak sorun çözülecek aslında ” Onu mu sevdiniz” yoksa ” “O” nun size verdiklerini mi ?”

Çok basit gibi görünebilir ama çok ince bir çizgidir aslında.

Genelde karşı tarafın verdiklerini severiz. Sonra da alamadığımızı görünce en kötü “o” olur bizim için. 

İşte o an insan kılığından çıkmaya başladığımız andır arkadaşlar… Bunu özellikle biz kadınlar çok yaparız…:)

İlişki bittiği anda herşey bitmiştir. Karşıdaki kişi artık geberebilir, delirebilir, sürünebilir çok mutlu oluruz nedense.

Bu mudur sizin insanlık ve sevgi anlayışınız ? Ne oldu da birden sevginiz bitiverdi ve canavara dönüştünüz…

“Madem benim değilsin allah belanı versin” mantığı. İşte girilen sınav sonucunda o bela dönüp dolaşıp böyle düşünenleri buluyor zaten …

Birini inanarak ve güvenerek sevdiyseniz onun sizin sevgiliniz olması gerekmez.

Hayatınız boyunca onu koyacağınız bir yer vardır yüreğinizde. Belki yüreğinizin katilidir ama siz o katili sevmişsinizdir.

Yanınızda olmasa da “o” hep sizin sevgilinizdir…  Çevreniz sizi tek görse bile siz sahiplisinizdir.

Aylardır bir çok yazı yazdım sevmekle ilgili, beklentisiz sevmekten, yürekten sevmekten bahsettim. Belki soracaksınız bana “Peki sen” bunu yapabiliyormusun diye.

Hiç düşünmeden “EVET” cevabını verebilirim size.

Bunu kimse için yapmıyorum… Doğru olduğuna inandığım ve istediğim için yapıyorum..

Benim sevdiklerim benim için değerlidir..

Yanlarında olsam da olmasam da…

 İnandığım insanların ölene kadar yanındayım ve olacağımda..

Bencillik hayatım boyunca nefret ettiğim bir duygu olmuştur.

Bu yüzden ben bencil olamam, ben benim olmadı diye sevmekten, değer vermekten, onun için endişlenmekten ve üzülmekten vazgeçemem.

Eğer sizde kalbinizin  katilini  seviyorsanız, ona sonuna kadar yardım edersiniz…

“O”nun katiliniz olduğu kısmıyla değil, onun katil olmasına sebep olan yaşanmışlıkları  düşünür el uzatırsınız…

Bazen geçmiş yakasını bırakmaz insanın istemeseniz de zorlar sizi katil eder sonra.. 

Eğer yaşanan ilişkilere sizlerde bu pencereden bakmayı başarabilirseniz  katilinizin kalbinin gerçek yüzünü görebilirsiniz…

Bazen katillerin kalbi pamuk gibidir…

Bu yüzden ben “Kalbimin katilini” çok sevdim…

Dedim ya:

   “Ne aşkta ne meydanda yenilgi bu..

         Yeni bir sınav..”

Özlem ÜNEY

 

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir