Değmeyin bugün bana fırtına var içimde, yıkıp geçiyor önünde duramıyorum.

Dilim kilitli ,boğazım düğüm, gözlerim dolu dolu …

Yaşadığım duygular saldırıyor  adeta  farklı farklı biçimlerde…

İlk kez kalbimin bu kadar hızlı çarptığını, sol kolumun yavaş yavaş uyuştuğunu hissediyorum…

Hiç bu kadar suskunda olmamıştım nedense….

Çünkü sen yüreğimin en zayıf halkasına takıldın. Ne düşmek biliyorsun ne de sıkıca sarılmak.

Ben seni hiç bitiremedim ki..

İşte bu yüzden seni sevmekten yoruldum … Seni gönderememekten yoruldum.

Ama galiba gitmen gerekiyor artık ,göndermem gerekiyor bu sefer seni.

Korkuyorum biliyormusun, hem de çok korkuyorum…

Gidemiyoruz birbirimizden..

Ne sen beni gönderebiliyorsun… Ne de ben seni..

Dedim ya dokunmayın bana bugün, yine payıma acı düştü…

Sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla…

İnsan bazen gözü kapalı vazgeçebilmeli,sevdiğinden,sevgisinden

Gitmek zor,

İçten davranmak zor bırakıp giderken,gözyaşlarını saklamak, ellerini göğsünde kavuşturup sessiz kalmak…

Vazgeçmek zor….

Belki de bu yüzden ben seni hiç bitiremedim………………………………

 

Özlem ÜNEY

 

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«
Next Post
»