Biz kadınların ruhu neden bu kadar acı çekme ihtiyacı hisseder..

Hayatımıza giren ve bizi üzen adamlara aşık olmak için beynimizin hangi bölgesinden emir alıyoruz dersiniz :)))

Neden, bizi üzen, ağlatan,hatta bazen şiddet uygulayan sorunlu, sıkıntılı,tutarsız, adamlar uğruna yanıp tutuşuruz.

Yaşanılası bir aşkın, sevginin, beraberliğin hikayesini yazmadan çöpe attığımızın farkında mıyız ??

Hiç aklımıza neden böyle bir adamı sevdiğimiz gelmiyor, öyle bir gömülüyoruz ki ilişkinin içine zaman geçtikçe aynada baktığımız yorgun ve bezgin yüzümüzü bile kabulleniyoruz.

Sonra ruhumuz kirlenmiş, kalbimiz zedelenmiş, aklımızın dengesi bozulmuş vaziyette kendi yıkıntılarımız altında kalıyoruz.

Herşeye ragmen hayat devam eder…Karşımıza düzgün insanlar çıkar.

Onları da kendi karanlığımız yüzünden kaybederiz.

Artık kimseye güvenemiyor, sevemiyor, teslim olmuyoruzdur.

Nihayet artık biz de başkaları için sorunlu hale gelmişizdir.

Geçmişin izleri hep aklımızda kazılıyken biraz şüpheci ve paranoyak davranmaya başlarız.

Hak etmeyenlere de geçmiştekiler gibi davranırız.   İlişkileri hep o kötü yanıyla hatırlarız.

Cehennem gibi geçecek bir dönemin sözleşmesini imzalarız kendi ellerimizle.

Tıpkı bir girdap gibi, çırpındıkça daha çok batarız…

Bu tür erkekleri düzeltemezsiniz, boşuna uğraşmayın…

Yapılan tüm hareketleri sineye çekerek ve söylenen herşeye inanarak kendinizi kandırmayın..

Eğer siz de başkaları için sorunlu hale gelmek istemiyorsanız artık kendinizle yüzleşin.

Aksi taktirde elinizde kalan tek şey kötü anılarınız ve hasta, sorunlu ruhunuz olacaktır…

 

Özlem

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«
Next Post
»