ÜÇ-BEŞ SATIR…

9 Temmuz 2011

 

Uzun zamandır sanki istediğim gibi yazamıyorum gibi geliyor nedense..

Bir şeyler var yazmamı… ve düşünmemi….. engelleyen sanki…

Korkularla uyandığım her sabahta yüzüm ıslak…

Samimiyetler fazlasıyla sahte geliyor artık belki de ondan.

Belki de yavaş yavaş her şeye inancımı kaybediyorum !!!

En son güvenimi beni yarı yolda bırakanlarda bıraktım galiba… 🙁

Dün bütün gece evlerin pencerelerini seyredip durdum kendi penceremin kenarında..

Her pencerede farklı ışık vardı… her pencerede ayrı hikayeler vardı..

Benim pencerem ise tarifi çok zor bir hikayeyi anlatıyordu, gizliyordu  sanki …

Herkesin penceresinden karşı pencere farklı gözüküyor…

Kimi dantelli, kimi fırfırlı, kimisi yırtık pırtık, kimisi de camdaki lekelerden gözükmüyor bile..

Benim pencerem ise dışarıdan  bakılınca son derece açık, temiz ve ferah gözüküyor…

Ama ben içerden dışarıyı o kadar net göremiyorum nedense  penceremden…

Temizlik vakti mi geldi acaba, yoksa benim gözlerde mi sorun:)))

Kaleminin gücüne ve yüreğinin sağlamlığına inandığım dostum Emre’nin satırlarıyla nokta koymak istiyorum şu an bu yazıma ;

“Gücüm tükenmek üzere sanki, inat ettikçe kıyameti yaşıyorum
Yaşadıkça ölüyorum..
Ortada büyük bir savaş varmış gibi kendimle barış yapmanın yolunu arıyorum..
Aracılık yapmak isteyenlerin kalbini kırıyorum..
Nihayetinde yalnızlığımla beraber bir başıma kalıyorum..
İnadına yaşıyor olsam da kıyametin ortasında..!”

Hani ucundan köşesinden yazarsın ya bir kaç satır

İşte buyrun size üç beş satır..!

 

Özlem ÜNEY

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

2 Comments for this entry

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir