SUİSTİMAL ..!!

3 Temmuz 2011
Bazılarımız yalandan, bazılarımız ihanetten, bazılarımızda
kıskançlıktan nefret ederiz ilişkilerimizde.
İlişki deyince aklınıza sadece aşk ilişkisi gelmesin.
Dostluk,arkadaşlık vs. bütün ilişkileri kapsıyor söylediklerim.
Benim yaşadığım ilişkilerde tahammül edemediğim tek şey ise
“Suistimal” dir ..
Geri kalan her şeyi bi şekilde anlayışla karşılıyorum  belki.  Bir
haklılık payı buluyorum kendimce…
Hafifletici bir çok neden 🙂
Ama işin içinde suistimal olduğu duygusuna kapıldığım anda
kalp atışlarımı kendim tanıyamıyorum…
Eğer sürekli anlayış gösteren, idare eden, arayan, soran, ilgilenen
koşuşturan tarafsanız.
Malesef potansiyelsiniz demektir. Sizin iyi niyetinizi, sevginizi,
sabrınızı, fedakarlığınızı ve tertemiz kalbinizi herkes çok sever
tapar hatta…
Komşunuz , sevgiliniz farketmez..
Öyle rahat hissederler ki kendilerini bilirler çünkü sizi kaybetme
gibi korkuları olmaz hiç bir zaman siz hep varsınızdır ..
Siz nasıl olsa herşeye rağmen dayanamaz koşarsınız yanlarına.. ”
Lanet olsun içimdeki insan sevgisine sendromu 🙂 “
İşte hangi ilişki türünü yaşarsanız yaşayın artık o ilişkide
suistimaller başlamıştır.
Önemlisinizdir ama önemsizsinizdir de aynı zamanda..!!
Öncelik başkalarınındır… !! Neden mi ???  Çünkü siz her zaman
varsınız size ulaşmak kolaydır…
Bence bir ilişkide yaşanabilecek en ağır duygudur suistimal
duygusu..
Sözün bittiği yerdir… Nazın bittiği yerdir…. İyi niyetin belkide
artık son bulduğu yerdir…
Hevesiniz kaçar, coşkunuz söner, donuklaşırsınız ” Ne gerek
var,niye,neden,niçin ki bu çaba” dersiniz kendi kendinize..
Karşınızdaki için bu suistimal değildir belki farkında bile değildir
hatta yaptıklarının …
Sizin gitmeyeceğinizden yine affedebileceğinizden çok emindir…
Karekterim gereği “iyi niyet suistimalinin” allahını yaşadım bu
yaşıma kadar 🙂
Hala da akıllandığım söylenemez, ben seviyorum tüm
imkanlarımı ve duygularımı hiç hesapsızca paylaşmayı ve
sunmayı..
Ama günü geldiğinde pılımı pırtımı gitmeyi öyle iyi bilirim ki …
Kolay kolay kimseyi hayatımdan çıkarmam, sonsuz tolerans
vardır bende…
Kötü olanda bu hayatımdan çıkmak bu kadar zor iken, çıktıktan
sonra çıkanın girme şansının olmaması…
Herkese hakkını vermeyi bileceksin hayatta, kimse vazgeçilmez değildir…
Şapkanı önüne alıp düşüneceksin, seni tüm yüreğiyle bekleyen,
özleyen,koşturan sevgiline, hasta olduğunda kapını çalıp çorba

getiren komşuna, ağladığında sana omuz olan arkadaşına sahip çıkacak, önemseyecek ve hissedereceksin…

İyi gününde kahveye çağıran komşunla , hasta olduğunda çorba
getiren komşun arasındaki ince çizgiyi belirleyeceksin…

Kimsenin emeğini fedekarlığını suistimal etmeyeceksin.

İnsanız almayı seviyoruz, hele sürekli veren varsa dibine kadar
harcamaya bayılıyoruz..
Benim artık bu iyi niyet suistimallerinden Her Geçen Gün Biraz
Daha Acıyor Canım, Her Geçen Gün Biraz Daha Kan Kaybediyor
Hayellerim maleseff…

Ben hep içime ağladım, bana kıyıp ağlatanlara da hiç bir zaman kötü sözüm olmadı…
Yapacak bir şey yok ben buyum değişemem suistimalleri yaşama şansım yüksek belki bu iyi niyetle…

Bakarsınız bir gün biri çıkar ve hasta yatağında sunulan çorbanın kıymetini
ve değerini bilir hakkını verir bu emeğin…

Düşüncen neyse hayatın da o dur aslında !!

Ne yapalım giden gider, kalanlarda bize yeter….

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir