Akşam oldukça geç yatmış olmalıyım, saate bakmadım yatarken.

06.30’a kurulu saatim sabah kendi kendine çalmış.

Dışarıda hava kapalı,soğuk ve ıslak.

Hala kış bitmedi  bir türlü bu sene.

İnsanın sıcacık yatağından çıkası gelmiyor.

Biranda rüya gibi kulağımda bir ses ” çıngıl beys”  noel şarkısı çalıyor derinden .

Yataktan birden fırladım, bu ses çalan ev telefonumdu.

İşe gitme vakti gelmişte geçiyordu uyuya kalmıştım.

Telefondaki ses sabahın ayazında sıcacık ısıttı içimi .

Kalkmam gerektiğini söylüyordu bana, gün başlamıştı çünkü.

Evet bir gün daha başlamıştı ve yine sağlıklı uyanabilmiştim.

Bir tarafta şükür, bir tarafta isyan.

Yeni bir güne başlamanın mutluluğu yoktu bu sabah içimde.

İncitilmiş, kırılmış ve yorgun bir  kalple uyanmıştım.

Öfkeliydim insanlara bu sabah.

Köşedeki simitçiye, kapıda ki güvenliğe, sabah yürüyüşü yapanlara herkese ama herkese öfkeliydim.

Haklıydım öfkemde “Dürüstlükten,doğallıktan,masumiyetten” bahsediyordu herkes.

Ama öyle alışmışlardı ki horgörülmeye, riyakarlığa, sevgisizliğe…

Özlediklerini ve istediklerini söyledikleri şeyi bulduklarında da elinin tersiye ittirip atıyorlar.

Şimdi ben nasıl öfkelenmeyeyim siz söyleyin ??

Sevgileri, sevgisizliğe – samimiyetleri-riyakarlığa- içindeki coşkuyu- hüzne döndüren, duygularını öldüren, heveslerini kıran seni sen olmaktan çıkaran  insanlar topluluğu var heryerde.

Değişmemek ve onlara benzememek için mücadele veriyorum.

Korkuyorum bir gün beni de kendilerine benzetecekler diye.

Tüm kırgınlıklarıma ve incitilmelerime rağmen.

Oysa ben kendimden ve hissettiklerimden o kadar memnunum ki.

Neyse böyle bir sabaha uyandım işte bugün..

Zaten bu aralar derdim başka benim.

Havalara taktım kafayı.

Havadan şeylere yani 🙂

Bahar’da yaşanan kıştan çok sıkıldım .

Artık güneşli bir güne uyanmak, baharı “BAHAR” gibi yaşamak istiyorum.

Bu yıl binbir naz ediyor gelmemek için bahar, oda kırgın galiba insanlara 🙂

Ama ben “BAHAR” ı  bekliyorum.

Bıkmadan, usanmadan, biliyorum gelecek.

Bahar gelmeden yaz olmaz.

Bu aralar tek derdim “BAHAR”…

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

1 Comment for this entry

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir