Bugün günlerden Pazar..

Hava bulutlu, ara ara bulutların arasından güneş göz kırpıyor tüm sıcaklığıyla..

Yazımı yazıp hemen dışarı çıkacağım birazdan.

Boşa geçirmek istemiyorum vaktimi.

Boş zamanım yok aslında, sadece boşa geçen zamanlar oldu hayatımda.

Biran sonra ne olacağımızı bilmeden yaşıyoruz.

Bir rüzgar almış bizi istediği yere sürüklüyor.

Biz en güzel anları beklerken “Bu Cumartesi, öbür Cumartesi ” derken bir anda yolun sonu görünecek.

Elimize geçen fırsatları  bir taraftan katlede duralım, geçen zaman bir daha hiç geri gelmeyecek, ömrümüzden çalınan değerli vakitler olarak yazılacak hanemize..

Benim artık boşa geçirecek vaktim yok.

Sağlıklı yaşamanın kıymetini biliyorum.

İnsan sevdiklerinle ne kadar çok vakit geçirirse, o kadar çok yaşadığını hissediyor.

Salmışız kendimizi dünyanın sorunlarına, üzüntülerine, koşuşturmacasına gidiyoruz bir yerlere.

Çoğumuzun hayatı uyumak ve çalışmak üzerine programlanmış ne yazık ki ..

Bazen güzel geçirilen uykusuz vakitler, saatlerce uyunan uykudan daha iyi gelir insana..

Artık karmaşık düşüncelerden, olur olmadık şeylere takılıp kendimizi üzmekten vazgeçme zamanı geldi.

Herşey den önce “Bahar” geldi.

Dışarıda çiçekler, böcekler, kuş sesleri..

Ömrümün geri kalanını boşa geçirecek lüksüm yok.

Sıkıntıların, dertlerin bitmesini beklemek yok, elbet bir gün bitecek.

Zaten dertler bittiğinde de ömür bitiyor.

Geriye döndüğünde “pişmanlık”..

Yazımı burada bitiriyorum

Bu güzel havada kızımı yanıma alıp,dostlarımla birlikte  kahvemi yudumlaya gidiyorum.

Beklemenin, vakit kaybetmenin anlamı yok.

İşler beklesin dursun 🙂

Hayat beklemiyor…

Özlem ÜNEY

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir