“SON CEPHE”

8 Mart 2011

Hayatın bir “tiyatro sahnesi” olduğu söylenir.

Her birimizin de bu sahne de bu rolü olduğu..

Hayat keşke tiyatro sahnesi gibi ışıltılı, renkli ve eğlenceli olsaydı.

Bana göre hayat “savaş alanı”..

Ayrı ayrı yüzlerce cephenin bulunduğu bir alan hemde.

Bir cepheden kurtulmak yetmiyor insana..

Cepheden cepheye koşuyoruz durmaksızın..

Bazı cepheler de psikolojik savaş, bazıları da kana kan dişe diş mücadelelerle dolu.

Psikolojik savaşların olduğu cepheler bana her zaman daha yorucu ve uzun gelmiştir.

Ben artık savaş alanından yavaş yavaş uzaklaşıyorum.

Son cephede mücadele etmekteyim.

En önemlisi de bu cephe bence.

Yıllarca ölmeden sadece yaralı olarak kurtulduğunuz galip geldiğiniz  bir sürü cepheden sonra,

Son cephede mağlup olmakta var işin içinde.

Umarım bu cepheden de galip çıkar, savaş alanından bir daha hiç dönmemek üzere uzaklaşırım.

Sadece sevginin, huzurun ve barışın olduğu yeni tertemiz bembeyaz bir hayat sürer giderim.

Siz şu an hangi “Cephe”desiniz bilmiyorum?

“Son cephe” den sağ çıkmadan sakın galip geldiğinizi düşünmeyin.

Küçük cephelerdeki galibiyetlere aldanmayın.

Cephanenizi iyi kullanın.

“Son cephe” ye geldiğinizde cephaneye, şansa, beden gücüne ve bir sürü şeye daha çok ihtiyacınız olacak.

Çünkü son şansınız olacak “Son cephe”..

 

Özlem İNCE

 

 

 

 

 

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir