” SİTEM “

27 Şubat 2011

Çok uzun zaman önce çıkardım hayatımdan “Sitem” etmeyi.

“Sana sitem ettiysem, sitem sevgiden doğar” diyor Coşkun Sabah bir şarkısında.

Yani bu durumda sitem etmeyi bırakınca, kimseyi sevmiyor mu oluyoruz dersiniz.

Sitem, bir kimseye kırıldığını, üzüldüğünü öfkelenmeden belirtmektir.

Ben artık kimseye kırılmıyorum, kızmıyorum.

Belki de artık hayatta hiçbir şey beni şaşırtmıyor desek daha doğru olacak.

Her türlü tepkiye ve sonuca hazırlıklı olmaya alıştım galiba .

Her şey olabilir, her şey olmayabilir diye düşünüyorum.

Bir bakmışsınız insanlar sizi mutluluktan göklere uçururken,

birde bakmışsınız ki yine aynı insanlar yere çakılmanızın baş

sebebi olmuş…

Komik ve saçma bir durum değil mi ??

Aralıksız yağmurlar sonrası beklenen güneşin, sıcaklığı gibi bir

özlem yerleşti sanki içime son zamanlarda.

Belki de bundandır “sitemkar” olmayışım.

Yavaş yavaş hayatımdan eksilenler belki de  sebep..

Belki de bir zamanlar kalbimi yerinden çıkarırcasına çarptıran

duyguların azar azar körelmesidir.

Her neyse ne… Olan oldu…

Benim ruhum artık  “sitem” etmeyi unuttu.

Ben artık “Sitemkar” değilim…

Bu durum iyi bir şey mi ? Kötü bir şey mi ? Siz karar verin.

Sonucu bana da bildirin.. 🙂 🙂


Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

2 Comments for this entry

  • Laliş dedi ki:

    Keşke ben de kurtulabilsem sitem etmekten. En sevdiklerime hep sitemim, nedense hep verdiğimi almak isteyişimden.

    Belki de en güzel hayattan gelecek olan her şeyi normal karşılayabilmek.

    • admin dedi ki:

      Zamanla olur.. Sitemlerinin yoğunlaştığı dönem bilki yavaş yavaş sitem etmekten vazgeçmeye başladığının habercisidir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«