Doğum,çocukluk,ergenlik,yetişkinlik,yaşlılık ve ölüm.

” Ölüm” ne kadar soğuk bir kelimedir.

Doğmak kadar, ölmek de doğal bir süreçtir aslında.

Ama nedense bu kelime beni hep korkutmuştur.

Ölmekten değildir korkum, ölmek beni korkutmadı hiçbir zaman.

Beni sevdiklerimin zamansız ölümü korkutur hep.

Ne zaman bunları düşünmemi gerektirecek şartlar oluşsa,

kendime gelemiyorum uzun süre…

Ölümün soğukluğunu, nefesini hissettim sanki bugün üstümde.

Havanın kasvetinden midir?  nedir? bilmem…

Ölüm bizi her an yakalayabilir.

Kimbilir o an, belki de şu andır ya da  çok yaklaşmıştır.

Belki de bu satırlar hayatınızı  yeniden düşünmeniz için ölümünüzden önce size tanınmış son bir fırsat,

son bir hatırlatma,

son bir uyarıdır.

Siz bu satırları okurken bir saat sonra hayatta kalacağımızdan emin olamayız.

Yaşamdaki bütün planlarımız, ölüm denen mutlak sona mahkumdur.

Ne var ki insanlardan bazıları, akıllarını kaplamış garip bir telaş haliyle  bir türlü bu açık gerçeği fark edemezler.

Uzun yıllar yaşayacaklarını hatta hiç ölmeyeceklerini varsayarak sadece dünyada belirledikleri hedeflere ulaşmak için çabalarlar.

Dolayısıyla ölümü düşünmekten kaçmak hiçbir şekilde çözüm değil.

Bir gün olacak  nasıl olsa…

Ama ben artık sevdiklerim ölsün istemiyorum…

Ölümsüzmüşüz gibi yaşıyoruz hepimiz.

Keşke ölümsüz olsaydık


Özlem ÜNEY


Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir