Gerçekten gülmek çok eğlenceli.

İnsanın güldükçe gülesi geliyor. Neşesi artıyor.

Eğlenmenin en güzel,en doğal şekli bence gülebilmek, hatta güldürmek.

Ama kendini zorlamadan, içinden gelerek gülmek insana yakışan.

Toplum olarak herkes gülmeyi unuttu son zamanlarda.

Ben buna da  çok gülüyorum.

Otobüste, markette, sokakta  hatta eğlence mekanlarında bile gülen insan kalmadı.

İki dubleden sonra gülen insanları görmekten sıkıldım …

Neden bu kadar herkes kendini geriyor anlamakta zorlanıyorum.

Birileri “Gülme ” emri verdide benim mi haberim yok 🙂

Evet hayat zor bu doğru ama bunun arkasına sığınmak yanlış.

Hayatın tüm zorluklarına rağmen   gülecek o kadar çok sebep var  anlatamam.

Örneğin bindiğiniz bir toplu taşıma aracında bile insanların şoföre sorduğu sorulara bakarak  gülebilirsiniz.

Hele hele  eğlence mekanında insanların 2 dubleden sonra keyiflenip nasıl kendilerinden geçtiklerini seyretmek daha da güldürüyor insanı.

Sokakta gördüğünüz bir kedinin  korkarak yada beklenti içinde size bakışındaki ifade bile gülmenize yeter aslında

Yeter ki o sokak kedisindeki bakışı yakalayın

Hiç olmazsa tebessüm edebilirsiniz.

Alışverişte kredi kartınızın kasaya geldiğinizde ” yetersiz bakiye” olması bile çok komik bence. Çünkü kendinizi bilmediğinizin işaretidir. Buna da “ağlanacak halimize gülmekte” diyebiliriz aslında.

İnsanın yüzünde güldüğü esnada aldığı hal karşı taraftan ne kadar güzel gözüküyor bir bilseniz…

Kendinizi de, karşınızdakini de mutlu ediyorsunuz o anda…

Yurdum insanın asık suratından sıkıldım artık.

Gülmemek için o kadar çok bahane üretiyoruz gereksiz yere bu durumu bir türlü anlamıyorum.

Sizi bilmem ben gülüyorum.

Hayata gülen gözlerle bakmayı seviyorum.

Gülerken eğleniyorum.

Benim gülmek için nedenlerim çok…

Umarım sizde gülmemek için bahaneler üretmektense, en azından gülümseyebilmek için bakış açınızı değiştirmeyi denersiniz.

Bütün insanlara yakışan tek şey “Gülmek” bence… Yakışmayanını görmedim hiç.

Ralph Waldo Emerson, şöyle demiş:

“Gülmek, zeki insanların saygısını ve çocukların sevgisini, şefkatini kazanmak; dürüst eleştirilerin takdirine layık olmak ve yanlış arkadaşların ihanetlerine katlanabilmek; güzelliği takdir edebilmek, başkalarındaki “en iyiyi bulabilmek”; sağlıklı bir çocuk, bahçelik bir arazi ya da daha iyi duruma getirilmiş bir sosyal durum yoluyla bu dünyayı olduğundan biraz daha iyi bırakarak terk etmek; bir tek yaşamın bile sirf siz yaşadınız diye daha rahat soluk almış olduğunu bilmek. işte “başarmış olmak” budur.”

GÜLMEK İÇİN MESUT OLMAYI BEKLEMEYİN SAKIN, GÜLÜMSEMEYE BİLE VAKİT BULAMADAN ÖLÜRSÜNÜZ… 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir