” Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor cep telefonu kapalı yada kapsama dışında.Lütfen daha sonra tekrar arayın.” hemen herkesin duymaktan en rahatsız olduğu cümledir kendileri 🙂

Cep telefonlarıyla yapışık gezmeye başladığımızdan beri ne özelimiz kaldı, nede özgürlüğümüz. Casus gibi heran heryerden biri çıkabilir.Kapatsan olmuyor açsan olmuyor. Bazı anlar kendimizle kalmak isteyebiliyoruz. Ama artık böyle bir lüksümüz yok tabiiki.Kendimizle kalmak istediğimiz bir anda  gözümüzü karartıp cep telefonumuzu kapattığımızda bile aklımız telefonda oluyor,”ya biri aradıysa,ya önemliyse,ya merak ederse vs.” gibi birçok şey düşünüyoruz. Ve hiçbir zaman kendimizle kalamıyoruz. Cep telefonumuz açık yanlızlığı tercih ediyoruz malesef…

İşin en kötü yanı ihtiyacımız olan ve görüşmemiz gereken kişiye ulaşamıyor ve hatta mesajlarımıza cevap alamıyorsak yanmış ortalık. Bir telaş bir telaş… Acaba ne oldu ? Ne olacak: “öldü.” 🙂  Asla bunun altında olumlu bir neden aramıyoruz.Hatta arayamıyoruz hep olumsuz düşünceler geçiyor aklımızdan. “Öldü mü? Hasta mı? Benden mi kaçıyor gibi” bir sürü gereksiz düşünce. Aradığımız kişinin eğleniyor yada sevişiyor olabileceğini hiç düşünmüyoruz nedense 🙂 Aslında düşünüyoruzda işimize gelmiyor. Çünkü ” HUZURSUZ RUHLARA” sahip olduk hepimiz. Saygıyı unuttuk.

Zaten ne zamandır hiçbir şey eskisi gibi değil.Konuşmaya gelince açıyoruz ağzımızı, duyguya gelince tutuyoruz kendimizi. Hep bir telaş içindeyiz.Önceden bir mendil,bir mektup yeterdi aylar süren ayrılıklara. Her şeyimiz şaştı… Umarım bir gün cep telefonu paranoyasından kurtulur kendi özelimize ve başkalarının özeline olumsuz düşünmeden gereksiz telaş yapmadan saygı göstermeyi başarırız.

” Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor cep telefonu kapalı yada kapsama dışında.Lütfen daha sonra tekrar arayın.” kaydını hiçbir zaman duymamanız dileğiyle…

Özlem ÜNEY

Bunları da beğenebilirsiniz:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Previous Post
«